To słowo pojawiło się na pewno nie raz w naszym życiu. Ot, wystarczy włączyć telewizję i można dowiedzieć się z jakiegoś filmu, że bogaci rodzice grożą swojemu zbuntowanemu dziecku wydziedziczeniem. Sama znajomość tego pojęcia nie gwarantuje nam jednak, iż poprawnie przeprowadzimy cały proces. Niewielu ludzi zdaje sobie także sprawę ze skutków takiej decyzji. Co jest właściwym uzasadnieniem takiej decyzji? Jak to zrobić? O tym poniżej.
Wydziedziczenie dziecka – pojęcie

W przypadku, kiedy chcemy rozwikłać zagadkę związaną z pojęciem wydziedziczenia musimy także zdawać sobie sprawę co znaczy tzw. „zachowek”. Ustawa jasno określa, kto ma prawo do spadku w przypadku śmierci danej osoby. Zgodnie z literą prawa taki przywilej otrzymują dzieci, małżonek oraz rodzice spadkodawcy. Tym też osobom należy się po zmarłym określona część spadku. Można tego prawa dochodzić polubownie lub sądownie, jednak zbliża nas to w tym momencie do wyjaśnienia istoty wydziedziczenia. Jest to bowiem całkowite pozbawienie praw spadkowych, także tych wynikających z ustawy o należności zachowku (po wydziedziczeniu nie można rościć sobie żadnych praw do części, a tym bardziej całości, spadku).

Pominięcie w testamencie

Niektórzy zapewne uważają, iż zostawienie testamentu, nie wymieniając w nim konkretnej osoby ma skutek prawny równoważny z wydziedziczeniem. Tak jednak nie jest. Dziecko nie wymienione jako spadkobierca testamentowy cały czas ma swoje prawo do zachowku, które gwarantuje mu odpowiednia ustawa wymieniona powyżej. Na tej podstawie może on zgłosić roszczenia względem spadkobierców, domagając się określonej części majątku po spadkodawcy. By osoba została wydziedziczona, w testamencie należy wskazać dokładnie, kto to ma być oraz podać konkretny powód takiej decyzji. Do egzekucji takiego zapisu wymagane jest również to, by testament był ważny, inaczej nie ma on mocy i nie może skutecznie pozbawić prawa do zachowku.

Kiedy można wydziedziczyć?
  • Osoba zmarła pozostawiająca testament może w nim zawrzeć zapis o wydziedziczeniu swojego dziecka lub dzieci, tylko wtedy jeśli ustawowi spadkobiercy:
  • nie zachowali względem spadkodawcy zasad współżycia społecznego i nie reagowali na próby zwrócenia uwagi na swoje niedopuszczalne zachowanie,
  • dopuścili się przestępstwa zmierzającego do pozbawienia życia, zdrowia, wolności lub czci zmarłego lub osoby mu bliskiej,
  • nie dopełniali obowiązków rodzinnych (brak zainteresowania, brak kontaktu oraz dbałości o stan zdrowia itp.).

Chcąc przeprowadzić wydziedziczenie dziecka należy więc wyjątkowo starannie opisać powód swojej decyzji i mieć świadomość, iż jednorazowa kłótnia i zapis w testamencie wykonany pod wpływem wzburzenia i emocji może okazać się niewystarczającym powodem do ważności takiej woli zmarłego. Przyczyna musi być rzeczywista, a w przypadku udzielenia wybaczenia, wydziedziczenie traci swoją moc (o ile jest to przyczyna takiego zapisu). Osoba wydziedziczona może ponadto dokonać podważenia zarówno testamentu, jak i samego wydziedziczenia (czyniąc je bezpodstawnym). Powyższe reguły odnoszą się również do rodziców spadkodawcy oraz małżonka.

Artykuł powstał we współpracy z kancelarią
adwokat-mirska.pl